Kırmızı düğmeli teybin başındayım. Gözlerimi bu küçük, siyah kutudan ayıramıyorum. Başımı kaldırıp amcamın muzip gülüşlü resmine, sarı-siyah çiçek desenli koltuğun bana nasıl baktığına, dolabının açık kalan kapaklarıyla bana sarılmaya çalışan televizyona bakacak cesaretim yok. Otuz ikilik mum boya takımım yanımda olsa her şeyin resmini baştan yapabilirim belki. Bu hayata nasıl yazılmak istiyorsam öyle çizerim kendimi. Ama gücüm yok. Batı'nın en hızlı atı Silver yanında olmadan Maskeli Süvari nereye kaçabilir ki? Kapının kenarında duran çocukluğum, kasette anlatılanları dinlemeye can atıyor. Bir an göz göze geliyoruz. Bana yardım etmesini çok istiyorum ama artık birbirimizden o kadar uzağız ki... Elim, teybe doğru uzanırken amcamın sesini duyuyorum: Kırmızı düğmeye basarsan her şey silinir!" Bu şekilde sonlanan bir hikâye ile ilgili, I. İnsanların davranışları hayatın doğallığı içinde verilmiştir. II. Bir olaydan çok hayatın belli bir kesiti sunulmuştur. III. Merak unsuru yoktur. yargılarından hangileri çıkarılabilir?
Yalnız I.
I ve II.
I ve III.
II ve III.
I, II ve III.